Maleisië - Pangkor - zondag

Gisteravond kom ik er achter dat ik nog maar veel minder dagen heb dan ik dacht, en dat mijn tijd in Singapore zich beperkt tot twee dagen, waarvan ik de tweede dag in de avond op het vliegveld moet zijn. Gelukkig pas tegen middernacht. Nu nog terug naar zondag.

Na een toch wat saaie zaterdag heb ik gelukkig nieuwe moed voor de zondag op Pangkor Island, heb er zin in, weet hoe ik mijn dag wil gaan invullen. Ik ontbijt - zonder plastic in mijn ei dit keer - en neem dan een taxi naar de pier, 'the ferry jeti' zoals ik dat aangeef bij de taxichauffeurs. Ook nu hoef ik niet te onderhandelen en is er gewoon een keurige vaste prijs van 18 RM, bijna 4 euro. Zaterdag kreeg ik van een van de twee Nederlandse meiden de tip dat ik mijn retourticket van de ferry - die ik kan gebruiken wanneer ik maar wil - moet omzetten naar de tijd dat ik 'm nodig heb, in mijn geval dus maandag half zeven in de ochtend. Verloopt vlekkeloos. Omdat ik nog altijd geen rijbewijs heb is het volgende plan om een taxi in te huren die me het eiland kan laten zien. Ondanks mijn eerdere keurige ervaringen met de taxi's hier stel ik dat toch nog even uit, loop nog even een van de tax free winkels in maar het moet er toch van komen. Met al het zelfvertrouwen dat ik in me heb benader ik de groep taxichauffeurs bij de ferry, 'I got something really fun for you to do', doelend op het bedrag dat een van hen zo gaat verdienen. Mijn vraag wordt gelukkig begrepen en ik krijg een jongen toegewezen, laat ik 'm even Visham noemen, zijn precieze naam ben ik vergeten. 2,5 uur voor 150 RM, ongeveer het bedrag wat ik ook in Penang Hill betaalde. Hij gaat ermee akkoord en het wordt een ontzettend leuke rit.

Visham houdt woord, begrijpt de opdracht, en zelfs als ik soms wat sneller terug ben bij een van de plekken die hij me laat zien worden de 2,5 uur keurig volgemaakt.  Hij laat me heel veel van het eiland zien; bij een tempel blijkt Pangkor zijn eigen mini versie te hebben van de Chinese muur, ook hier hebben ze een floating mosque -die in Melaka konden Eli en ik toen niet vinden - ik zie het tegenvallende Dutch Fort, een of andere grote rots die blijkbaar groter is geworden en iets verderop van mijn hotel komen we bij een vliegveld waar toen blijkbaar heel veel geld in is gepompt maar nu niet meer wordt gebruikt, net als een paar dure resorts die nu worden overwoekerd door bos. Visham vertelt heel veel. Ook aan bod komt de juridische strijd tussen de lokale middenstand en de regering; de regering heeft dure - en spuuglelijke - panden neergezet om de verkopers aan het strand weg te krijgen en daarnaartoe te verhuizen zodat voor toeristen het strand beter bereikbaar / zichtbaar is. De middenstand wil van geen wijken weten omdat ze - inderdaad - aan het strand zitten. Ik had me al af zitten vragen wat de bedoeling was met die lege panden bij mij in de buurt, het is niet om aan te zien. En ik vind juist die strandtentjes prachtig. Er blijkt meer gedoe op het eiland te zijn, ook de drugshandel is levendig. En van een uitgaansleven is al helemaal geen sprake voor de lokale bevolking. Mijn vraag over waar hij dan een vrouw kan ontmoeten - hij is als enige van zijn gezin nog single - begrijpt hij niet of negeert hij.

Op mijn verzoek komen we ook nog langs een Turtle Conservatory, wat vrijwel niet open is. Ik heb er een dubbel gevoel bij; wel een interessante ruimte ingericht met heldere informatie, ook in het Engels, en het strand is afgesloten van de weg zodat schildpadden daar later ongestoord kunnen broeden, tegelijkertijd zitten er zes babyschildpadjes in hoge bakken zonder mogelijkheid tot afleiding of een plekje om te kunnen zitten. Ik vind het niet fijn en ik wil snel weg, Visham laat het gaan. Daarna komen we over zoveel bochten en boven en naar beneden dat ik ook nu blij ben met mijn beslissing geen scooter te huren; als ik VIsham goed begrijp zijn er de afgelopen tijd best wel wat ongelukken gebeurd met botbreuken tot gevolg.

Hij is trouwens verbaasd dat mijn hotel zich er met een lullige 'sorry' vanaf maakte na dat plastic in mijn ei de dag ervoor. 'Ze hadden je minstens een gratis nacht moeten aanbieden' is de strekking van zijn verhaal. Om even wat vooruit te lopen op wat er later die dag gebeurt; in de airconditioning van mijn kamer zit best wel wat stof. Ik ken tegenwoordig iemand die alles weet van airconditioning - Nicoleta die ik leerde kennen in Ipoh - en ik stuur haar twee foto's, Nog geen halve minuut later appt ze terug; 'Dat is gewoon schimmel. Airco uitzetten anders  kan je ziek worden, ik denk nooit een doek overheen gehaald. Niet meer dan twee dagen in slapen anders kan je ziek worden'. Ik laat inderdaad die nacht de airco uit, en met de ramen dicht vanwege de apen en de muggen is het bloedheet maar ik weiger mijn gezondheid te laten verpesten door een of ander tweedehands resort.

Terug naar Visham. HIj zet me af bij een Indiaas eethuis waar hij enthousiast over is en waar ze ook vegetarisch hebben. Ik noem de naam hier graag; Malar Curry House. Fantastisch eten tegen geen geld, hartelijk ontvangen door een beer van een vent. Lekkerste Indiase eten wat ik hier in Maleisië heb gegeten. Mijn contante geld begint te slinken en het schijnt dat je op de Perenthian Islands - waar ik ondertussen een accomodatie heb geboekt die ik op het fantastische Reisjunk.nl heb gevonden - nauwelijks geld kan pinnen. In mijn zoektocht naar welke van de drie pinautomaten het minste commissie rekent stuit ik op iets toch griezeligs; mijn pinpas wordt tot twee keer toe ongeldig verklaard, limiet bereikt. Bij de derde gaat het gelukkig goed en heb ik zelfs maar 1RM commissie, maar dit zijn niet de eerste problemen die ik met pinpas en creditcard heb. Tussen haakjes; gisteravond krijg ik voor het eerst ook aanvankelijk een foutmelding als ik mijn bus wil boeken van Perenthian naar Singapore, en ook dat gaat de eerste drie keer fout, de vierde keer gaat het goed zonder dat ik iets wezenlijks anders heb gedaan. Ik word altijd behoorlijk ongedurig van dit soort dingen.

's Avonds. Ik ga nog een laatste keer naar het restaurant bij mijn hotel om de hoek gelegen aan het strand. De pizza is waarschijnlijk diepvries maar het weer is goed en zo ook de sfeer, wat zou ik me druk maken? Oke toegegeven, mijn fomo komt terug dus ik maak me wel een klein beetje druk als ik van een onbekende in de Dutchies app hoor dat die gaat wildwater raften in Ipoh. Ik heb helemaal geen spectaculaire dingen gedaan, heb niet zoveel spectaculaire natuur gezien, en tegelijkertijd; daar had ik ook niet zo heel veel zin in. Breek me over de jungle de bek niet open, en al dat soort wilde dingen, ik vind het veel te spannend ;-P.

Deze reis was vooral leuk vanwege de onverwachte ontmoetingen, de vriendschappen die je a la seconde aan kan gaan nen dan ook zonder plichtplegingen weer uit elkaar kan gaan. Dat was denk ik het leukste. Ik heb trouwens nog wel degelijk een kans op wat wilds; in Singapore is er iets dat Sentosa Island heet, eigenlijk een langgerekt pretpark, waar ook een tokkelbaan is. Lijkt me een prima activiteit voor de dag dat ik weg ga, in de hoop dat ik dan door alle turbulentie in het vliegtuig heen slaap...