Zuid-Korea, Suwon - dinsdag

Van Suwon verwacht ik dinsdag een leuke dag te hebben die - net als de rest van deze reis tot nu toe - een beetje 50/50 is. Ook een beetje mijn eigen schuld trouwens. Het ontbijt is even sfeervol als de DDR in de jaren '80, en er staan ook geen uitlegbordjes bij hetgeen wat er voor een buffet moet doorgaan. Plastic jam uit een bakje wat ik niet open krijg, een medewerkster die liever op haar telefoon zit dan gastvrij te zijn, zulke dingen. 

Met de bus ga ik naar het Mr Toilet Museum, een museum in de vorm van een toiletpot gewijd aan sanitaire voorzieningen - ik ben er binnen een paar minuten doorheen maar het is een van de grappigste musea waar ik ooit geweest ben, vriendelijke jonge receptioniste ook die er zin in heeft. Ik wil daarna een uur lopen naar een aboretum, ik hou dat alleen al heel snel voor gezien omdat ik de looproute saai vind langs allerlei nondescripte autowegen. Ik pak een bus, en door gedoe met te weinig geld op mijn Climate Card stap ik een halte te ver uit voor mijn overstap, kom in een saai stukje stad. Ik pak een Uber, bezoek het arboretum voor een paar minuten wat aardig is als tijdsvulling.

Daarna maak ik de eerste fout van de dag om naar de Starfield Mall te gaan van Sewon, een even lelijk ding als in Seoul. Ik merk al snel dat mijn rug en mijn benen er geen zin meer in hebben, het slenteren maakt het er ook niet beter op. Daarna de tweede fout van de dag: ik pak een verkeerde bus. De chauffeur spreekt geen woord Engels, en uiteindelijk begrijp ik dat ja, hij gaat naar het centrum van Suwon maar wel met een omweg. Wel een flinke omweg en ik besluit uit te stappen en toch maar weer een relatief duurdere Uber te nemen. Het is rond twee uur en mijn humeur is op een dieptepunt, ook vanwege het eerdere gedoe rond Werk waar ik bij het arboretum nog een mailtje voor moet sturen.

Terug in Suwon beland ik gelukkig bij een Vegan Bakery waar ik ook nu weer een grote americano krijg en een fantastische vegan tiramisu. Dat lucht op. Ik slenter nog wat door Suwon, het is allemaal wel aardig. Dan kom ik terug in het hotel en moet ik plotseling heel veel regelen voor Werk en aanverwante dingen en dat gaat 's avonds nog wel even door, het geeft een knauw in mijn dag. Mijn hoofd loopt over van te veel op mijn telefoon zitten noodgedwongen en ik moet moeite doen nog een klein beetje positieve energie te houden, in een land waar dat sowieso al af en aan gaat. 

Wel eet ik weer heel erg lekker bij het huiskamerrestaurantje waar ik die avond daarvoor was en het is even sfeervol en mooi als die avond daarvoor. De pittige spaghetti aioli is ook echt flink pittig. Het is nog te vroeg om naar het hotel te gaan. Ik weet niet meer of ik ' nou als tip kreeg of via instagram, maar ik loop nog een paar minuten naar een achterafstraatje van Suwon voor een koffietentje. Daar kom ik een van de sfeervolste ruimtes in waar ik ooit ben geweest: bruine panelen, tweedehands meubels, ik ben de enige bezoeker. Ik neem er een vers gemaakt dik wentelteefje met verse aardbeien. Ik breng er een aangenaam half uurtje door.