Singapore | vrijdag, deel 2

Voordat ik verder ga met vrijdag wil ik het toch even kwijt: ik voel me thuis in Singapore. Ik had dat ook met Edinburgh, ik had dat ook met Taipei, met Lviv, ook wel met Montpellier,en ik zou er heel graag achter willen komen wat zoiets maakt, dat je je thuis voelt ergens. Het is me echt een raadsel waarom ik zoveel lees dat Singapore wordt beschouwd als tussenstop van drie dagen - ik zou hier nog wel een week kunnen zitten. Ik ga toch denk ik wel drie nachten voor ik weer naar huis vertrek hier naar Singapore toe, dan maar iets minder Maleisie. Ik vind het hier veel te leuk.

Gisteren, vrijdag dus. Het Singapore Art Museum / Singapore Art Week is leuk om even rond te hangen, ik merk vooral dat mijn camera fan is van het licht in de atelierruimtes want de foto's zijn deze vakantie nog nooit zo mooi gelukt als nu. Een paar mooie werken, een paar werken waar ik niks mee heb, het slentert lekker rond en ik breng er een goede twee uur door. Mijn onderrug gaat trouwens wel protesteren. Ik besluit op weg te gaan naar een van de weinige boekenwinkels in de stad die ik nog heb gezien en waar ook een barretje bij zit. Helaas, alleen maar contant geld en dat heb ik niet bij me. Aan de overkant zit een allercharmantst bakkerijtje waar ik een stuk veganistische bananabread eet, een koffie drink - simpel, leuk voor even.

Die route van en naar Singapore Art Museum brengt me langs allerlei prachtige gebouwen tussen het groen in, de reden waarom ik een koffietafel wil aanschaffen en daar dan een koffietafelboek wil aanschaffen over Singaporese architectuur. Mijn hostel zit ook in de buurt van een van de allerberoemdste (en prijzigste) hotels van de stad omdat er zoveel natuur in is geintegreerd. Een nacht kost bijna 400 euro. Waarschijnlijk gaat het niet gebeuren maar heel misschien trakteer ik mezelf hierop als Maleisie inderdaad zo goedkoop blijft - kom ik straks op terug.

In het hostel schaf ik een ticket aan voor de Skywalk, de brug tussen de Supertrees bij Marina Bay Gardens. Er is een lichtshow om 19.45u en 20.45u, eerst even wat eten. Dat doe ik bij een Indier aan het water bij Clarke Quay, een van de vele, vele restaurants in het toeristische gedeelte. Indiaas eten kan eigenlijk nooit verkeerd gaan, zo ook nu niet, en als altijd verbaas ik me erover hoe een klein kommetje eten zo kan vullen. Ik stap snel op, ik ben benieuwd naar de lichtshow. Ik ga erheen lopen en dat heeft best nog wel even wat voeten in de aarde. Ook dit is weer een leuke manier om veel van de stad te zien maar oh... Google en ik maken een paar keer ruzie, Google wijst me de verkeerde kant op en als ik dan eigenwijs ben en doorloop word ik afgestraft want waar ik denk te kunnen oversteken mag je dat helemaal niet en moet ik teruglopen in de bloedhitte.

Uiteindelijk kom ik bij het park aan, totaal bezweet en gevloerd, en ook al duurt het nog een half uur, het zit al gigantisch vol met anderen die ook wachten op de show. Ik weet nog net een plekje op de vloer te bemachtigen tegen een hek aan naast een koppeltje uit Letland. Ondertussen worden overal in de omgeving al wegen afgezet en podia klaargezet voor het Chinese nieuwjaar, wat op maandag plaatsvindt, net de dag dat ik naar Maleisie ga.

Iets na kwart voor acht kondigt een stem de show aan als een eerbetoon aan de klanken van Azie. Die lichtshow.... Het is Singaporees perfect in elkaar gezet. De muziek die we horen is een medley / compilatie van verschillende liedjes/ muziekstukken uit Azie. Dat ik een muziekstuk herken van Joe Hisaishi (de vaste componist van de Miyazaki animatiefilms) vind ik ontzettend leuk maar ik ga inwendig uit mijn dak als ik een van mijn meest favoriete Bollywoodnummers aller tijden terughoor. 

Zodra het is afgelopen ga ik naar de overkant en denk in de rij te staan voor de Skywalk. Ik ben alleen verkeerd: dit is de rij voor de lift naar het hoogste punt en de rij voor de Skywalk duurt nog minstens een half uur en gaat over niet zo gek lang dicht. Ik baal, ik vind het onduidelijk aangegeven maar heb ook geen zin in nog een rij. Misschien dat ik het alsnog tijdens een van mijn laatste drie dagen doe. Met overstappen duurt het nog een flinke tijd voor ik weer in het hostel ben.

Dat hostel is keurig, de slaapcabine is in de avond ook minder warm dan overdag omdat 's avonds volgens mij de airco aanstaat in de kamer. Het enige wat even wat oefening vereist is hoe ik naar mijn bed klim - de treden zijn niet superpraktisch geplaatst. Het gaat gelukkig goed, ook als ik 's nachts slaapdronken naar de wc ga. Ik val als een blok in slaap.