Singapore | dinsdag

Dinsdag. Geleerd van het te veel meteen willen doen vorig jaar in Bangkok besluit ik het nu voor de zekerheid rustig aan te doen, om te wennen. De weergoden zijn me gigantisch goed gezind want de temperatuur is door de miezerregen ontzettend lekker. UIt achteraf onnodige voorzichtigheid ga ik 's ochtends vrij vroeg al op stap in het naastgelegen centrum van Chinatown naar het restaurantje Yi Xin Vegetarian. Ik moet weer even de knop omzetten dat ik mijn eerste maaltijd hier een Aziatische curry met noodles is - ik ben de precieze naam even vergeten. Net als maandag in het winkelcentrum: het is lekker, het vult en het is (volgens mij) gezond. Het start de dag goed op.

Veel meer dan nodig ben ik dinsdag in mijn hotelkamer vanuit het oogpunt: het heetste moment van de dag binnen blijven om paniek / oververhitting te voorkomen. Wat ik zei: de temperatuur was en is nog steeds prima, het is een denkfout die ik maak. Of misschien was het ook wel goed om rustig aan te doen op zo'n eerste echt volledige dag, ik ben er niet over uit en het maakt ook niet zo gek veel uit. 

Ik bezoek drie boekwinkels in de buurt van mijn hotel. Littered With Books  gaat pas om 11u open dus ik moet nog even wat tijd vullen. Dat kan ik bij Book's Bar, in dezelfde straat iets verderop. Prachtig winkeltje, en tegelijkertijd bekruipt me ook nu weer het gevoel: ik mis het werk bij Donner, heb nog steeds een bittere nasmaak en de combinatie van de geur van boeken en koffie is nog steeds een van de lekkerste geuren die er is. Het aanbod bestaat uit veel auteurs uit de regio - ook Maleisie, ook India - een aantal prentenboeken voor kinderen, een tweetal planken YA door lokale auteurs en nog wat activistische(r) boeken over thema's als kolonialisme en milieu. 

Als ik wil kiezen tussen een drietal boeken vraag ik het meisje achter de balie haar mening, maar die geeft toe alleen maar koffie klaar te maken en weinig van boeken te weten. Op het moment dat de eigenaar in de winkel is en ik aan de ijskoffie zit heb ik de buit al binnen. Met het oog op ruimte in zowel backpack als de kast thuis ga ik voor drie dunne boeken: een kleurrijk prentenboek voor kinderen over de geschiedenis van Singapore, de korte verhalenbundel 'Eternal Summer of my Homeland' van Agnes Chew en 'Heartland' van Darren Shiau, beiden Singaporese auteurs en beiden boeken die mooi vormgegeven zijn.

Ik drentel nog wat rond totdat Littered WIth Books open is, en waar ik meteen word begroet met een 'how can I help you', iets waar ik zelf bij Donner liever niet deed omdat het een klant - mij dus, in dit geval - druk oplegt om iets te kopen. Ook de bordjes dat je geen foto's mag maken van de winkel vind ik vreemd, en ook briefjes waarin je dwingend wordt verzocht voorzichtig te doen met de boeken. Dat laatste snap ik wel, heel klantvriendelijk vind ik het niet. Uiteindelijk koop ik er een souvenir voor Nicole en een dun boekje wat ik niet kende getiteld 'The Topless Tower' van SIlvina Ocampo, een Argentijnse auteur en waarvan ik de kaft en later ook de flaptekst intrigerend vond. 

Twintig meter bij mijn hotel vandaan zit een tweedehands boekwinkeltje waar ik eerder over had gelezen en waarvan 5% van de winst wordt gedoneerd aan onderwijs van meisjes in Nepal. Ik heb een vrolijk gesprek met de medewerkster die mystery books aan het inpakken is, en waar ik uiteindelijk voor 15 Singaporese dollar een hardcover koop getiteld 'My So Called Bollywood Life' van Nisha Sharma koop. Dat ik zo leuk word geholpen helpt aangezien ik 10,63 euro voor een tweedehandsje eigenlijk te duur vind. Ze had het ook helemaal niet erg gevonden als ik daar niets had gekocht maar ik voel me dan toch lullig. Ook een boek wat ik in een vloek en een zucht uit zal hebben maar als er genoeg leuke Bollywood referenties in staan mag 'ie blijven :)

Ondertussen begin ik dus te ageren tegen mijn hotel. Omdat het personeel zo vriendelijk is vind ik het ook weer zo lullig om achteraf te gaan bitchen in een Google Review dus ik meld het dinsdag wel, verpakt in een strik in de vorm van een compliment over de service rond mijn SIM-kaart. Niet alleen is die douchekop kapot, met het gebrek aan waterdruk is het ook onmogelijk je haren fatsoenlijk te wassen en ook de kraan is beroerd: alleen als je de warm water kraan helemaal opendraait krijg je fatsoenlijk warm water, wil je dat ook maar een klein beetje mengen met koud water dan is de toch al zuinige hoeveelheid water meteen koud. Voor veel meer dan 100 euro per nacht vind ik het idioot. Ze belooft er iemand naar te laten kijken en inderdaad: als ik die middag terugkom werkt de douche perfect. Nu nog die onzinnige fles rode wijn vervangen door een ontbijt en het tapijt in het hele hotel vervangen door tapijt zonder slijtagevlekken en het wordt z'n prijs waard.

Later die dag. Er schijnt een beroemde kruidenwinkel in de buurt te zitten - Anthony the Spicemaker - alleen kan ik 'm met geen mogelijkheid vinden, Google Maps werkt sowieso al moeilijk mee en in winkelcentra is daarmee navigeren sowieso al geen doen. Ik kom daarmee wel dus in een Chinatown winkelcentrumpje wat ik nog niet kende en wat best leuk is, ware het niet dat ik tijdens mijn zoektocht op de derde verdieping van dat winkelcentrumpje beland en waar er een stuk of twintig twijfelachtige massagesalons zitten, wat me dus ook twintig keer de vraag  'massage sir' of vergelijkbare vragen oplevert. Ik ben blij als ik de uitgang vind. Bij het Chinatown Informationpoint wijzen ze me met een 'yeah it's just over there, this street' vast wel de goeie kant op, maar ik liep daar vanmorgen ook al en toen heb ik niks gezien wat daar op leek & Google doet stom & laat ook maar. Is ook niet erg. 

Ik heb nog niet geluncht en ik begin toch trek te krijgen, ik ga naar een hawker centre bij mijn hotel om de hoek, ook een typisch Singaporese term: de uitgeklede versie van een foodcourt waar je bijna elke keuken kan vinden die je wil. Zoek deze term vooral even op als je dit leest, het is een van de vele redenen waarom ik Singapore zo interessant vind. Veel vega is  er niet, ik opteer uiteindelijk voor iets bij een Vietnamees moeke die streng uit haar ogen kijkt maar gelukkig nog wel af en toe een lach laat zien. Smaak is mwah, de zes dollar die het kost keurig. 

Ondertussen is het over elf uur 's avonds, en waar ik me gisteravond op ditzelfde tijdstip een tikje eenzaam voelde zit ik nu heerlijk op mijn schrijfstoel en die rode wijn doet ook een hoop. En op Spotify staat muziek aan van een LP aan die nu meer en meer op de nominatie staat gekocht te worden. Voor de geinteresseerden; het is 'Bleed' van The Necks. Prachtige soundscape echt.

Ik bezoek ook nog de SIngapore CIty Gallery tegenover het hawker centre, een gratis bezoekerscentrum waarbij je kennis kan maken met de geschiedenis van Singapore in al zijn facetten. Cynisch gezegd: het heeft een hoog kritiekloos u zij de glorie hosanna-gehalte zonder ook maar een kritisch woord. Positief gezegd: het is prachtig, het is interactief, het heeft de look & feel van een ouderwets museum als van een interactieve voorstelling. De gemeente Rotterdam of welke stad dan ook kan hier meerdere puntjes aan zuigen maar dat is niet alleen met dit, daar kom ik een latere blog nog wel even op terug. Het is dus prachtig, en misschien ga ik er nog wel een tweede keer naar binnen om te kijken wat ik eerder gemist heb.

Ondertussen heb ik ook besloten voor de volle pond te gaan en mijn verblijf in Singapore met drie nachten tot een week te verlengen, nu in het KINN Habitat hostel, op maar twaalf minuten lopen hier vandaan maar ik mis de reuring van de hostels. Ik hebnu geen eigen kamer maar een slaapcabine en als dat even goed uitpakt als in Lviv, Hamburg en Kao Sok word ik hier met een heel klein beetje inleveren van privacy met wat geluk ontzettend vrolijk van.

Avond. Ik eet bij een ander Chinees vegetarisch restaurant bij mij om de hoek in Chinatown - leuk dat er toch best wel wat Chinese restaurants zijn die zich richten op vega. Jammer alleen in dit geval dat als gezelschap bestaande uit een enkel persoon word gedumpt in een achterafhoekje tegen de koelkast aan, en de ober weet niet hoe snel hij van me af moet komen als hij een gezelschap ziet binnenkomen die hij volgens mij kent. De paddestoel met Gong Bao saus is absoluut heerlijk trouwens. 

's Avonds. Ik zit te veel op mijn telefoon, Reddit en Instagram zijn verslavend, wel is het ook deels uit noodzaak om te kijken waar ik kan ontbijten.

Die wijn smaakt en het is nog geen bedtijd, zal ik gewoon verder gaan met een epistel over vandaag?