Zuid-Korea, Suwon - maandag

Maandagochtend word ik geirriteerd wakker. Ik was bewust wat later gaan slapen om de nacht wat korter te maken, door de warmte in de kamer kost het me daarna nog de nodige moeite om in slaap te komen. Maar goed we zijn er nog en we mogen door naar het volgende. 

Van de receptionist hoor ik die avond daarvoor dat het restaurant op de tweede verdieping vanaf acht uur open is, niet ontbijt wat inclusief is trouwens. Voor de zekerheid trek ik mijn jas aan en neem ik mijn geld mee zodat ik snel een aftocht kan maken. Dat is een slim plan: ik kom op de tweede etage aan en vier paar ogen kijken me aan, vier oude Koreaanse vrouwen. Mijn telefoon heb ik bewust in mijn kamer gelaten dus de vraag 'is there vegetarian' kan ik niet vertalen. Ik heb geen idee wat er te eten is maar de geur van vettig Aziatisch eten komt alweer mijn kant op en ik vlucht terwijl ik zeg - "I'll get my phone and come back", niet dat ze dat verstaan. 

In plaats daarvan ga ik naar Milk & Coffee, een leuk huisdiervriendelijk tentje waar ik de dag daarvoor ook lunch en nu ontbijt, met een grote koffie en twee erg lekkere ciabattabroodjes met olijven. Heel veel rust heb ik niet, ik vertrek rond kwart voor tien weer naar mijn kamer zodat ik het laatste beetje kan inpakken en dan wegwezen hier. Bepakt en bezakt sta ik een half uur later beneden - ik mis nog altijd mijn vorige tas die vorig jaar in Singapore kapot is gegaan, deze tas is van zichzelf al een stuk zwaarder. Aan de twee heren van de receptie vraag ik om hulp met vervoer naar Suwon. 

Na ook nu wat communiceren over en weer met vertaalapps komen we uiteindelijk op het volgende: bus 7002 naar Hapseong station exit 4, dan metrolijn 2 en dan bus 7770 naar Suwon. Ik ben zo gruwelijk trots op mezelf dat dit in 1 keer goed gaat, trouwens nu wel met behulp van Naver Maps die heel accuraat is. Ik ben alleen wel verbaasd over zo'n betekenisloze stad als Hapseong, zo grauw, nietszeggend. 

Suwon staat voor twee nachten geboekt. Incheon heeft ook hoog op de nominatie gestaan, wat de doorslag gaf voor Suwon was een gratis museum over openbare wc's, een gebouw in de vorm van een wc. Er is ook nog een aboretum, even kijken of dat te combineren is, ik ben vooral heel erg benieuwd naar dat museum. De oude stadsmuur is een aardige bonus.  Het werd me ook aangeraden door iemand uit de Dutchies in Korea app. Minder leuk is dat ik 's avonds langs een fel verlichte dierenwinkel kom met kleine levende hondjes in plexiglas kooien. Ooit heb ik in Taiwan ook zo'n winkel gezien en daar was 's nachts het licht in de etalage - met die dieren erin - nog fel aan. En dan heb ik het nog niet eens over het hondenvlees wat hier blijkbaar verkocht wordt. Af en toe haat ik Azie met een passie. 

Suwon dus. Ik moet nog een paar uur wachten tot ik in kan checken. Ook iets waarvan ik me afvraag waarom ze zo strikt vasthouden aan die inchecktijd van in dit geval drie uur, het is niet alsof het hoogseizoen is. Dat wachten geeft me wel de tijd om even rond te kijken in de reidgids maar ook: Instagram, iets wat ik steeds meer ben gaan gebruiken als hele goeie informatiebron. Ik haal er nu een koffetentje vandaan met uitzicht op de stadsmuur, waar ik een grote Americano en een aardig stuk taart neem voor omgerekend iets meer dan acht euro. 

Hotel Dono is een tamelijk sfeerloos zakenhotel wat toevallig op loopafstand van het busstation lag en wat ik voor een lage prijs kon krijgen, had ook niet meer zoveel zin om te zoeken. Het bed ligt goed, wel snak ik binnenkort weer naar een hostel voor de sociale contacten. Ik heb die middag geen zin in een boek dus ik zet op de tv op YouTube een film uit 1980 van en met Kees Brusse aan, een film die niet alleen inhoudelijk tegenvalt maar ook even donker is als het hotel. Snel een frisse neus halen buiten, en ik moet eten.

Na dat verhaal met die hondenwinkel kom ik langs een tacozaakje waar ik aanvankelijk heel erg blij mee ben - de vrouwelijke kok is maar wat welwillend om haar porties te vegetariseren, mijn enthousiasme wordt snel getemperd als ik zie hoe klein zowel de taco als de quesedilla zijn. Dan maar op zoek naar nog een gebakje. Alleen: het is maandag, de dag waarop traditiegetrouw heel veel dicht is. Ik beklim nog even een stukje stadsmuur - absoluut de moeite waard - en drentel daarna door de binnenstad, inwendig mopperend over ook nu weer de totale stilte, ik wil wat reuring, ik wil drukte. 

UIteindelijk beland ik nog bij een klein knus huiskamerrestaurantje voor een glas wijn en - dat was in Seoul ook al zo'n succes - een kleine portie gebakken paddenstoelen. Ook nu weer heel erg lekker, en van de jonge medewerkster (eigenaresse?) krijg ik nog een glas Koreaanse sterke drank die haar oma heeft gebrouwen. Ik bedenk me nu pas dat dit een risico is dat ik niet al te vaak moet gaan nemen, nu ik dit schrijf, Lekker was het wel en het vult de avond nog een beetje. Morgen ga ik er terug voor het avondeten. 

Ondertussen ben ik gedurende de dag al bezig met bedenken wat ik hierna wil. Ik heb mijn zinnen gezet op Nami Island, zoek even op om te begrijpen wat ik bedoel. Ik krijg alleen steeds meer signalen - zowel van Koreanen als online - dat je het echt als dagtripje moet doen en niet met overnachting. Via Klook vind ik verschillende aanbieders voor prijzen rond de 45 euro voor een dag. Wat ik alleen aanvankelijk irritant vind: de eerstvolgende trip is op 12 maart, en ik ga op 11 maart uit Suwon weg. 

Het is een klein stukje magie wanneer alle puzzelstukjes uiteindelijk in elkaar vallen. Lees even mee want het kan zijn dat ik dit ingewikkeld ga uitleggen. Via Klook vind ik een dagtripje die toch op 11 maart gaat, wat aanvankelijk goed nieuws is. Tot ik de ophaaltijd zie van 07.30u 's ochtends vanuit Seoul en dat wordt wel erg vroeg vanuit Suwon, hoe dichtbij het ook is. Ik ga toch voor 12 maart, en het fijne is: een van de mogelijke opstappunten is in een leuk gebied in Seoul waar ik nog niet eerder ben geweest en dat veel vega, boeken en natuur heeft. Daarvoor moet ik nog even een hostel boeken maar genoeg mogelijkheden. 

Morgen eerst het toiletmuseum.